De liturgie

De liturgie wordt verrijkt, komt tot leven en wordt echt door onze relaties, ons werk, de kwaliteit van onze gastenontvangst, ons gewone dagelijkse leven en door alles wat wij op andere plekken meemaken. De liturgie kan dus nooit statisch zijn, liturgie leeft!

De communiteit komt tenminste vier keer per dag bijeen voor gebed, te beginnen met het avondgebed, dat wordt gevolgd door de completen waarmee wij de nacht ingaan, daarna volgt het ochtend en het middaggebed. Onze liturgie is geworteld in die van de oude kerk en in de joodse traditie. Ons geloofsleven en onze spiritualiteit worden gevoed door de gezamenlijke lofzegging die zijn hoogtepunt vindt in het vieren van de eucharistie.

De gemeenschappelijke lofzang en het persoonlijke gebed zijn als twee longen, met de eucharistie als het hart van dat lichaam dat wij in Christus zijn.

Het liturgisch jaar werpt licht op de weg die verweven is in de acht belangrijkste etappes van het leven van Christus. Het schept een heel concreet verband tussen momenten van de dag, van het jaar, belangrijke momenten uit het leven van Christus, de Zaligsprekingen, (Mat.5,1-12) en de vruchten van de Heilige Geest (Galaten 5,22-23).

Het liturgisch jaar omvat de cyclus van de incarnatie met de tijd van Advent en het Kerstfeest, alsook de cyclus van de verlossing met de veertigdagentijd, de Stille Week en de Paastijd die uitloopt op de gave van de Heilige Geest bij het Pinksterfeest, en tenslotte de tijd van de Kerk waarin de adem van Pinksteren zich ontplooit die van de volgelingen van alle tijden getuigen maken wil, gemeenschapsmensen. Onafgebroken bewerkt hij de aarde der mensen om er tot aan de komst van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde vaak onverwachte wegen te openen.

Cyclus van de liturgie van Schwester Vera von Trott, Kommunität Imshausen.