Mat 2,1-12

Zusters en broeder, de hele wereld is in de ban van dat wat in het leven is geroepen tijdens het bezoek van Maria aan Elisabeth! Het bezoek van de magiers is een voorbode en een openbaring. Door deze gebeurtenissen krijgt onze eigen levensweg nieuwe impulsen.

I

In de tijd van koning Herodus, zoals onder de heerschappij van Pontius Pilatus, start en eindigt het evangelie met het benoemen van verachtelijke praktijken van de heersende macht in de wereld. Het staatshoofd, Herodus, bedenkt een strategie om alle oppositie de das om te draaien: hij raadpleegt persoonlijk religieuze autoriteiten, maar over aangelegenheden die niets spiritueels hebben; in het geheim roept hij de magiers bijeen. Hij liegt over zijn werkelijke beweegredenen als hij hen ‘een goed doel’ mee op reis geeft. In het kort kun je zeggen dat Jezus, geboren in Bethlehem in Judea, in een hele gevarieerde wereld terecht is gekomen, bij een volk dat geheel onderworpen is aan de stemmingswisselingen van een cholerische leider. Dat is de dagelijkse omgeving voor de mensen. Het is het eerste gedeelte van ons verhaal.

II

En zie….een door de God van heden gegeven gebeurtenis, een warm Licht dat ons innerlijk sterkt en een blijvende uitstraling heeft op ons feest van deze morgen. « Na het onderhoud met de koning gingen de magiers huns weegs » zegt het evangelie. En zie, de ster die hun vertrek uit het Oosten had uitgelokt, gaat hen nu vooruit, tot hij stilstaat boven de plaats waar zich het kind bevindt. De magiers willen natuurlijk direct naar binnen! Zo zou het verhaal meteen verder kunnen gaan. Maar nee, niet zo snel! Iets in henzelf houdt hen tegen, iets dat al hun aandacht vraagt doet hen stilstaan op de drempel terwijl hun hand de deurknop al aanraakt. Dit is wat er gebeurt: bij het zien van de ster, worden ze met een grote blijdschap vervuld. Deze innerlijke vreugde wordt zo sterk als het licht van een ster, intens en blijvend als het vuur van een nieuwe zon.Die vreugde dringt hun verstand binnen zodat ze kunnen begrijpen wat ze zien en hierover kunnen nadenken. Deze vreugde is voortaan de richtlijn, Zij zal de magiers voor altijd blijven leiden. Ja, dan kunnen zij dus nu de deur openen. Nu kunnen ze over de drempel stappen die het nieuwe verbond inwijdt. Terwijl ze het huis binnengaan….Br. Alberto de Bose vertaalt; « als ze het huis binnen komen ». Bezoekers die zo binnenkomen, worden als genodigden ontvangen. Als een vreemdeling met gastvrijheid wordt ontvangen, is hij geen vreemde meer op afstand. Als zij het huis binnen gaan, binnen komen dus, zien zij het kind met zijn moeder Maria. Een moeder met kind: een geboortehuis dus! Want waar men zich ook neerlegt, al is het een vluchtplek, het wordt een geboortehuis vanaf het moment dat twee personen een verbinding aangaan, in dit geval het kind en zijn moeder Maria. Alleen de naam van zijn moeder wordt genoemd, de naam van het kind niet. Maar zijn betekenis wordt duidelijk gemaakt door het gebaar waarmee de magiers op hun knieën vallen, neerbuigen alsof ze bij de oerbron zijn. De magiers verblijven enkele momenten bij de Eeuwige Zoon en voor altijd zijn ze vervuld van de geest van het geboortehuis. Ze gaan gelijk in deze geest leveren handelen: »Ze gaan terug via een andere weg ».

III

Zusters en broeders, aan het eind van zijn levensweg zal het kind, aanbeden door de magiers, onthullen wat altijd zijn richting is geweest. In een adem vertrouwt hij aan de Vader en aan alle levende wezens toe: «  de liefde voor uw huis verslindt me » . Ja, Jezus heeft van alle kanten laten zien hoe je samen van de aarde een huis kunt maken, naar het beeld van het huis van de Vader. De magiers geven toe aan hun voorgevoel om niet naar Herodus terug te gaan. Zij kiezen ervoor een nieuw verbond aan te gaan. Door het leven van Jezus te beschermen, kiezen zij ervoor het werk van God te doen. De magiers begrijpen op welke manier God in de wereld is omdat ze de unieke God van het Universum in het kind Jezus ontdekken. Met grote vreugde krijgen zij begrip voor de geest van het huis, de nieuwe kans voor de mensheid om een geboortehuis te worden. Zij gaan langs een andere weg naar huis, niet alleen geografisch maar met hun hele wezen. Wij, zusters en broeders, mensen van deze tijd worden opgeroepen door de stemmen van jongeren en de noodkreten van een groot aantal lijdende mensen, om «  terug naar huis te gaan via een andere weg ». Op de weg van het consumentisme is alles gericht op en geblokkeerd in « het ik » . Het is belangrijk dat we, daar waar we de weg zijn kwijtgeraakt, naar onszelf terugkeren via een andere weg: niet meer geleid door onstuitbaar consumeren, maar dat we ons laten consumeren door de schoonheid van de schepping en de goedheid van de Schepper. Zoals iemand die tot zichzelf komt; die bewust terugkomt op een achteloze daad, wordt ons gevraagd om in onszelf te keren om deze kennis te ontwikkelen, om deze kunst in de praktijk te brengen. Om, samen met de magiers de kennis van de kunst van het huishouden aan de wereld van vandaag te verbinden. (Oikos – oikos-logos – ecologie….) Onze aarde is gemaakt volgens deze logica: een huis voor welk en iedereen. Elke mens wordt echt menselijk als hij niet alleen zorgt voor een dak boven zijn eigen hoofd, maar ook een ander onderdak verleend als familielid. Zorgen dat het leven gastvrij is. Relaties aangaan die gastvrijheid voortbrengen. Dat is de andere weg die we in dit nieuwe jaar moeten gaan om onze leefomgeving opnieuw (uit) te vinden. Laten we van de schepping houden als het ‘gemeenschapshuis’ dat ons wordt aangeboden. Laten we, als Christenen van verschillende kerken, aan onze doop weer de onvervangbare uitstraling van wederkerige gastvrijheid geven . Laten we voor elke mens ruimte van schoonheid en goedheid klaar maken, zoals God deze, in Jezus, heeft liefgehad. Ja, laten we teruggaan naar ons dagelijks leven via die andere weg, waarop Jezus de mensheid heeft hersteld. Amen.